tag:blogger.com,1999:blog-3049484381224005498.post7359929055027960436..comments2012-02-12T16:40:16.218+08:00ျမတ္မြန္http://www.blogger.com/profile/09480327334888748612noreply@blogger.comBlogger37125tag:blogger.com,1999:blog-3049484381224005498.post-3506562009664167592012-02-12T16:40:16.218+08:002012-02-12T16:40:16.218+08:00ကိုေႏြမိုးေရ..ခုမွ ၾကည့္မိတယ္..<br />အရမ္းအားနာလိုက္တာ..<br />ဒီအပုဒ္ေလးၾကိဳက္တယ္ဆို ယူသံုးပါ ရပါတယ္ရွင္..။<br />ေလးစားစြာ<br />ျမတ္မြန္ျမတ္မြန္http://www.blogger.com/profile/09480327334888748612noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3049484381224005498.post-89758207125180966922012-01-07T02:52:09.420+08:002012-01-07T02:52:09.420+08:00ဆရာမ ျမတ္မြန္- -ခင္ဗ်ား<br />ကၽြန္ေတာ္ဟာ ေႏြမုိးအမည္နဲ႔ အြန္လုိင္း၀က္ဆုိက္မ်ားေပၚမွာ<br />ေလ့လာေနသူတစ္ဦးျဖစ္ပါတယ္။ စာေရးဆရာတစ္ဦးလည္းျဖစ္ပါတယ္။<br />အခု ကၽြန္ေတာ္ဟာ အင္တာနက္နဲ႔ပတ္သက္တဲ့စာအုပ္တစ္အုပ္ထုတ္ေ၀ဖုိ႔ <br />စီစဥ္ေနပါတယ္။ ထုတ္ေ၀ေနက် နည္းပညာစာအုပ္မ်ိဳးမဟုတ္ပါ။ <br />အင္တာနက္၀က္ဆုိက္မ်ားနဲ႔ နီးစပ္မွဳမရွိ၊ ကၽြမ္း၀င္မွဳမရွိေသးသူမ်ား <br />အင္တာနက္၀က္ဆုိက္မ်ားေပၚက ေဖာ္ျပခ်က္မ်ားကုိ သိရွိခံစားႏုိင္ဖုိ႔ရည္ရြယ္ျပီး ထုတ္ေ၀မယ့္စာအုပ္ျဖစ္ပါတယ္။ စာအုပ္အမည္ကုိ Paper Websiteလုိ႔ေပးထားျပီး<br />အမွတ္စဥ္တပ္ျပီး ထုတ္ေ၀သြားမွာျဖစ္ပါတယ္။<br />အဲဒီစာအုပ္ေလးထဲမွာ ၀က္ဆုိက္မ်ားေပၚက ေကာင္းႏုိးရာရာ၊ လူအမ်ားဖတ္သင့္တယ္<br />လုိ႔ယူဆရတဲ့ စာေပမ်ားကုိ ေဖာ္ျပသြားဖုိ႔ စီစဥ္ထားပါတယ္။<br />ဘာသာရပ္အလုိက္… ဘာသာေရး၊ က်န္းမာေရး၊ အလွအပႏွင့္ဖက္ရွင္၊ ၀တၳဳတုိမ်ား၊<br />ဟာသမ်ား၊ ကဗ်ာ၊ ကာတြန္း…စသည္ျဖင့္ တစ္အုပ္ခ်င္း စုစည္းထုတ္ေ၀မွာျဖစ္ပါတယ္။ <br />လူႀကီးမင္းရဲ႕ ျမတ္မြန္-၀က္ဆုိက္မွာေဖာ္ျပထားတဲ့<br />-ဘယ္ေတာ့မွ မေမ့ပါဘူး--ကုိ ႏွစ္သက္တဲ့အတြက္<br />ကၽြန္ေတာ္ထုတ္ေ၀မယ့္ Paper Websiteစာအုပ္မွာ ထည့္သြင္းအသုံးျပဳခြင့္ေပးပါရန္<br />ပန္ႀကားအပ္ပါတယ္။ ေလာေလာဆယ္တြင္ စာအုပ္မွ အက်ိဳးအျမတ္ကုိ ေမွ်ာ္လင့္၍မရပဲ <br />အရွဳံးခံထုတ္ေ၀ရမည္ျဖစ္၍ စာမူခခ်ီးျမွင့္ႏုိင္မည္မဟုတ္ပါသျဖင့္ နားလည္ခြင့္လႊတ္ေပးပါရန္ <br />ေတာင္းပန္အပ္ပါသည္။ စာအုပ္လက္ေဆာင္ေပးပုိ႔ေပးပါမည္။ စာအုပ္ပုိ႔ေပးႏုိင္ရန္ <br />လူႀကီးမင္း၏လိပ္စာကုိ ေအာက္ပါအီးေမးသုိ႔ေပးပုိ႔ေပးပါရန္ ေမတၱာရပ္ခံအပ္ပါသည္။<br /><br />nwaytamun@gmail.com <br /><br />စာအုပ္ေပးပုိ႔ရန္ အခက္အခဲရွိတဲ့ေနရာဆုိရင္ (ဥပမာ) ႏုိင္ငံျခားမွာေနသူဆုိရင္ <br />စာအုပ္ပီဒီအက္ဖုိင္ကုိ ပုိ႔ေပးပါမယ္။ <br /><br />ေနာက္ ဆက္လက္ထုတ္ေ၀မည့္စာအုပ္မ်ားတြင္လည္း<br />ပုံႏွိပ္ေဖာ္ျပရန္သင့္ေလ်ာ္သည့္ လူႀကီးမင္း၏စာမူမ်ားကုိ <br />မည္သည့္၀က္ဆုိက္မွျဖစ္ေစ အသုံးျပဳခြင့္ေပးပါရန္ႏွင့္ အသုံးျပဳလုိပါက<br />ခြင့္ျပဳခ်က္ ႀကိဳတင္ေတာင္းခံသြားမည္ျဖစ္ေႀကာင္း အသိေပးအပ္ပါသည္။<br /><br />ခင္မင္ေလးစားစြာျဖင့္-<br />ေႏြမုိးေႏြမုိးnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3049484381224005498.post-90265856936900850442011-04-19T19:45:30.368+08:002011-04-19T19:45:30.368+08:00အရမ္းၾကိဳက္တယ္ဗ်ာ......အိမ္ကိုေတာင္ေတာ္ေတာ္လြမ္းသြားပီ......အိမ္ျပန္မေရာက္တာ ၈ ႏွစ္ေလာက္ရွိပီေကာင္ေလးhttp://www.blogger.com/profile/07822084280349733040noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3049484381224005498.post-56790495504140334012011-04-19T18:20:20.694+08:002011-04-19T18:20:20.694+08:00အရမ္းေကာင္းပါတယ္။ ကၽြန္မ ေဖေဖလည္း ကၽြန္မတို. ဘြဲ.ရ၊ အလုပ္ရ တဲ့ အထိ လိုက္ပို.တုန္း။ ေတာေတာ့မဟုတ္ေပမယ့္ အိမ္ကေန ကားဂိတ္အထိ အပို.အၾကိဳ အျမဲလုပ္ေပးတယ္။ ျပန္ေတြးတိုင္း ေအာက္ေမ့တယ္။ သတိရတယ္။ အခု သူအသက္ၾကီးလည္း လိုက္ပို.တုန္းပဲ။ ဘယ္သြားခ်င္သြားခ်င္ မျငီးမျငဴ လိုက္ပို.ေပးတဲ့ ဖခင္ေမတၱာဟာ ဘာနဲ.မွ ႏိႈင္းလို.မရပါဘူး။ အခုေရးထားတဲ့ ဝထၱဳထဲက ဇာက္ေကာင္ထက္ ကၽြန္မေဖေဖ ေမတၱာ ပိုနိုင္တယ္ထင္မိတယ္။ ကၽြန္မကိုလာၾကိဳတဲ့တစ္ေန. လမ္းမွာ စက္ဘီးခ်င္းတိုက္မိလို. သူကိုယ္မွာ ဒဏ္ရာေတြ ရေနတာေတာင္ ကၽြန္မ အျပန္ ကို ဒဏ္ရာေတြ အနာေတြကို ဂရုမစုိက္ပဲ ေစာင့္ေနေပးတယ္ေလ။စုစုnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3049484381224005498.post-45216571161295049442011-04-15T23:32:24.381+08:002011-04-15T23:32:24.381+08:00ဖတ္ရင္းနဲ႔ အေဖ႔ကို လြမ္းသြားမိတယ္ရွင္။ တကယ္ ခံစားရပါတယ္။ ရွင္းရွင္းေလးနဲ႔ ရသေျမာက္ေအာင္ေရးသြားတာ တကယ္ေကာင္းတယ္ရွင္။ ေနာက္ကိုလည္း ပို႔စ္ေကာင္းေလးေတြ မ်ားမ်ားေရးျပီးတင္ေပးပါဦးလို႔.....<br /><br />ခင္မင္ေလးစားလ်က္<br />ေမသိမ့္သိမ့္ေက်ာ္<br /><br />ဆိုက္အသစ္ေလးျဖစ္တဲ့ www.moba4all.org မွာလည္း လာေရာက္ျပီး ပို႔စ္ေတြ မ်ွေဝ ေရးသားေပးဖို႔ ခင္မင္ရင္းႏွီးစြာဖိတ္ေခၚအပ္ပါတယ္ရွင္။ျမန္မာအြန္လိုင္းဘေလာ့ဂၢါမ်ားအသင္းhttp://www.moba4all.orgnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3049484381224005498.post-16012737044912748202011-04-13T15:44:47.929+08:002011-04-13T15:44:47.929+08:00အေ၀းေရာက္ေနၾကတဲ့ သားသမီးေတြကိုလည္း က်န္ခဲ့တဲ့ မိဘေတြက အျမဲလြမ္းေနမွာပါပဲzinhttp://www.blogger.com/profile/09397290379678687610noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3049484381224005498.post-70256222058223077892011-04-05T02:09:22.268+08:002011-04-05T02:09:22.268+08:00အိမ္ၿပန္လမ္းကို မေမ့ေပမယ့္ ေမ့ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ထားရတဲ့ဒုကၡ ......<br />အေကာင္းဆံုးဆုရပါေစလို႔....Anonymousnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3049484381224005498.post-30560410331437483372011-04-04T16:14:26.866+08:002011-04-04T16:14:26.866+08:00အိမ္ျပန္လမ္းကို ေမ့မွာစိုးလို႔ပါလို႔ေျပာတဲ့ေနရာမွာ လိႈက္ခနဲ ခံစားသြားရတယ္။ခႏြဲnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3049484381224005498.post-42375002956323331852011-04-03T23:19:10.884+08:002011-04-03T23:19:10.884+08:00ငိုရပါျပီေကာ ... း((<br /><br />အဲဒီလိုဆန္ဆန္ ကိုရီးယားလား တရုတ္လား ဗီစီဒီတပုဒ္ ၾကည့္ဘူးတယ္ .. အဲ့တုန္းကလည္း ငိုရတယ္ .. း(မိုးခါးhttp://www.blogger.com/profile/04745054127716333337noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3049484381224005498.post-69037388061094532522011-03-17T16:38:12.705+08:002011-03-17T16:38:12.705+08:00အရမ္းေကာင္းတယ္။ ေနာက္ဆံုးခန္းမွာ ေပးခ်င္တဲ့ မက္ေစ့ေလးလည္း အရမ္းေကာင္းတယ္။ Additional အေနနဲ႔ ၀ယ္လာတဲ့ ကားႀကီးကို လမ္းေဘးထိုးရပ္ၿပီး ခ်က္ခ်င္း အေဖ့စက္ဘီးေပၚ ခုန္တက္လိုက္ပါသြားရင္.. ပိုလွမယ္။A Readerhttp://www.google.com.sgnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3049484381224005498.post-31367739104983634212010-11-14T20:19:29.889+08:002010-11-14T20:19:29.889+08:00အိမ္ျပန္လမ္း ကို မေမ့သူဟာ ကိုက္လမ္းမွာေတာ့ ေ၀ဒနာရပါတယ္။ဒါေပမယ့္ လူသားမွာေတာ့ သတိနွင့္ အသိ တြဲစပ္လို႔ လမ္းသိသူဟာ မိသားစု စိတ္ရိွေနတာ ေၾကာင့္ လမ္းမွန္ေရာက္သူသာ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္ ... <br />ၿငိမ္းစိုးဦးnyeinsoehttp://www.blogger.com/profile/03670330090460057153noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3049484381224005498.post-32443976765055965752010-11-13T16:35:16.497+08:002010-11-13T16:35:16.497+08:00၀တၳဳတိုေလးအေတာ္ေကာင္းတယ္..တကယ့္အျဖစ္ေလးပဲလားအနမ္းhttp://www.blogger.com/profile/08312112550931460166noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3049484381224005498.post-152221256956959752010-11-07T08:02:53.967+08:002010-11-07T08:02:53.967+08:00အေရးအသားေကာ ေရးထားတဲ႔ရည္ရြယ္ခ်က္ေလးေကာတကယ္႔ကို ႏူးည႕ံစရာပဲဗ်ာ ...။<br /><br />NyalynneainAnonymousnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3049484381224005498.post-88851089404185339142010-11-02T10:08:15.841+08:002010-11-02T10:08:15.841+08:00အမေရ.. အဲဒီပို႔ကို ေကာ္ပီကူးသြားပါရေစ.. တစ္ၿခားေနရာမွ မတင္ပါဘူး.. ကၽြန္ေတာ္ အၿဖစ္ေလးနဲ႔ တူေနလို႔ အမွတ္တရ သိမ္းထားခ်င္လို႔ပါ..ေသာ္ဇင္စိုးhttp://www.blogger.com/profile/02933929139766576812noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3049484381224005498.post-86189113055612809272010-10-30T00:36:09.729+08:002010-10-30T00:36:09.729+08:00အရမ္းလွလိုက္တာဗ်ာ.. စက္ဘီးနင္းသြားတတ္တဲ႔ ကၽြန္ေတာ္အေဖကို သတိရမိတယ္.. အိမ္အၿပန္လမ္းေပါ႔ေနာ္.. <br />ဟုတ္တယ္..ဗ်ာ.. အိမ္ၿပန္လမ္းကို မေမ႔သင့္ဘူးေသာ္ဇင္စိုးhttp://www.blogger.com/profile/02933929139766576812noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3049484381224005498.post-71319590457610702702010-10-30T00:25:51.476+08:002010-10-30T00:25:51.476+08:00မြန္ေရ...<br />ေရးထားတာေလး ဖတ္ရတာ ရင္ထဲစို႔တတ္လာ သလိုပဲ.. အေဖကို တင္မဟုတ္ပဲ အေမကိုပါ သတိရသြားတယ္...<br />အေမက လမ္းထိပ္ထိ လာၾကိဳေနၾကမို႔ပါ ..ေပါ့ဆိမ့္http://sindecafe.comnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3049484381224005498.post-80492898898698403742010-10-27T08:14:12.915+08:002010-10-27T08:14:12.915+08:00မိဘေမတၱာဆိုတာ တုႏႈန္းမွီဘူးတဲ့။ အခ်ိန္ ဘယ္ေလာက္ၾကာၾကာ ဘယ္ေလာက္အို သြားသြား မိဘေမတၱာကေတာ့ မေျပာင္းလဲ ပါဘူးေလ။ မြန္က အေဖကိုေတာ္ေတာ္ခ်စ္ တယ္ေနာ္။ ဒါေပါ့ေလ အေဖေတြက သမီးကို ပိုခ်စ္သလို သမီးေတြက အေဖကို ပိုခ်စ္တာက မဆန္းပါဘူးေလ.....<br />ပိုစ့္ေကာင္းေလးတစ္ပုဒ္ပါသူငယ္ခ်င္း.....blackcoffeehttp://sindecafe.comnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3049484381224005498.post-65169533588867287522010-10-26T20:24:14.297+08:002010-10-26T20:24:14.297+08:00ဖတ္ေနရင္း..ဖတ္ေနရင္း ရင္ထဲမွာခံစားလာရတာက <br />ဖခင္နဲ ့သမီးငယ္ေလးရဲ့ ေႏြးေထြးမွုအေပၚ အားက်မွု၊<br />ၿပီးေတာ့ အိမ္ကိုလြမ္းဆြတ္မွုနဲ ့အတူ...<br />ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ျပန္ေမးေနခဲ့တာက...<br />ငါ့ရဲ့ အိမ္ျပန္လမ္းေလးကေကာလို ့...ေတြးရင္း..<br />..ခင္မင္လွ်က္..ခင္မာလာေအာင္..:)Khinmarlaraunghttp://www.blogger.com/profile/12038725402424674278noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3049484381224005498.post-18010852979357698672010-10-24T18:05:03.300+08:002010-10-24T18:05:03.300+08:00တကယ္႕အၿဖစ္ပ်က္ေလးနဲ႕တူတယ္ေနာ္<br />ခံစားရတယ္Kyaw Hnin Se Lwinhttp://www.blogger.com/profile/07282058065631265417noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3049484381224005498.post-684817648552292092010-10-24T01:20:29.434+08:002010-10-24T01:20:29.434+08:00အေဖ <br /><br />အိမ္ျပန္လမ္း..<br /><br />စက္ ဘီးဘရာဗိုhttp://mmbravo.netnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3049484381224005498.post-23331855163493227522010-10-24T00:38:49.328+08:002010-10-24T00:38:49.328+08:00အမြန္ရာ..<br />ေကာင္းလိုက္တာကြာ..<br />က်မျဖင့္ေလဖတ္ၿပီးေတာ့မ်က္ရည္ေတာင္<br />ဝဲမိသြားတယ္..<br />က်မလဲအိမ္အျပန္လမ္းကိုဘယ္ေတာ့မွ<br />မေမ့ဘူး..အျမဲဘဲသတိရေနတယ္..blackrozehttp://blackroze-blackrose.blogspot.com/noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3049484381224005498.post-78228200544822898232010-10-23T20:04:31.662+08:002010-10-23T20:04:31.662+08:00ေရးထားတာေလးအရမ္းေကာင္းတာပဲ... အိမ္ကိုသတိရတယ္။ ရင္ထဲအရမ္းလည္းခံစားရတယ္။ <br /><br />ညီမpageကိုလာဦးေနာ့ free ecard နဲ႔ Halloween က်င္းပျပီ :)Shwe Thiri Khithttp://www.blogger.com/profile/00234548407508028156noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3049484381224005498.post-50350707778133282062010-10-23T19:39:33.926+08:002010-10-23T19:39:33.926+08:00ဒါမ်ဳိးေလးေတြ ထပ္ေရးပါအံုး<br />ရသ စာေပ ပိုၿပီး မ်ားလာေစခ်င္လို႔ျမစ္က်ဳိးအင္းhttp://www.blogger.com/profile/01095930303159482240noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3049484381224005498.post-54470273529245600812010-10-23T19:38:24.017+08:002010-10-23T19:38:24.017+08:00ဇာတ္လမ္းက ရိုးရိုးေလးပဲ..။ လိႈက္လွဲတဲ့ အေရးအသားနဲ႔ ဖခင္ေမတၱာကို ေပၚလြင္ေအာင္ ေရးနိင္လို႔ အေဖျဖစ္သူ ေျပာလိုက္တဲ့ ေနရာမွာ ဖတ္ရတာ ျငိမ့္ခနဲ ျဖစ္သြားတယ္။ျမစ္က်ဳိးအင္းhttp://www.blogger.com/profile/01095930303159482240noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3049484381224005498.post-37065474263241966442010-10-23T10:02:11.273+08:002010-10-23T10:02:11.273+08:00မြန္ေရ....မြန္ေရးထားတဲ့ လွပတဲ့ မိဘေမတၲာဖြဲ႕ ၀တၳဳေလးကိုဖတ္ၿပီး ဂ်င္းရဲ႕ေဖေဖကို သတိရသြားတယ္။ ဟုတ္တယ္ ဘယ္သူမဆုိ ဘယ္ေနရာ၊ ဘယ္ေဒသ၊ ဘယ္လုိအေၿခကုိပဲေရာက္ေနေန အိမ္ၿပန္လမ္းေလးကုိေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွ မေမ့သင့္ပါဘူး။အင္ၾကင္းသန္႕http://www.blogger.com/profile/12003499640473940734noreply@blogger.com